UNIVERSITETET I BERGEN / UNIVERSITY OF BERGEN

Bestemming

Coördinator

Beschikbare plaatsen

Ervaring van andere studenten

Thomas De Ridder

Voorbereiding

Voordat ik naar Noorwegen vertrok, had ik reeds een kleine curus Noors gevold en voor het overige had ik mezelf een beetje de basis verder aangeleerd. Daar ik al vloeiend Zweeds sprak, heb ik in Noorwegen nooit echt een probleem gehad om de Noren te verstaan, en ik heb eigenlijk zeer snel de overgang van Zweeds naar Noors kunnen maken. Mensen verstonden altijd wat ik probeerde te zeggen, en naar het einde van mijn verblijf toe, heb ik zelfs meermaals te horen gekregen dat ik bijna alle Zweedse klanken en woorden voor Noorse had omgeruild. Voor scandinavisten is Noorwegen geen enkel probleem om er te studeren en de taal is nooit een barriëre.

Ik had vooraf als uitwisselingsstudent een kamer laten reserveren, echter alleen maar als ik de mogelijkheid had tussen de noren te kunnen vertoeven. Dit werd me ten stelligste beloofd, maar bij aankomst werd ik ondergebracht in de grootste studentenwoning (Fantoft studentboliger) waar heel veel buitenlanders zaten, maar bijna geen Noren. Dit heeft me zeer ontgoocheld omdat ik dus geen enkele mogelijkheid had om Noors te spreken in mijn woning. In vergelijking met mijn medestudenten die in Zweden verbleven, worden buitenlanders in Bergen niet ondergebracht tussen de Noren, maar eerder afgezonderd. Bovendien lag de peda ver buiten de stad; zodat er overdag vaak file van en naar de peda was en 's nacht moest nog eens extra voor de bussen betaald worden.  Het ergste was de hygiëne: voor Noorwegen had ik wel andere hygiënische omstandigheden verwacht! Fantoft wordt blijkbaar al meer als tien jaar geplaagd door ongedierte. Ik heb dan ook enorm veel ongedierte -lees kakkerlkakken en andere beesten- zien voorbijlopen. Ze zaten gelukkig nog niet in mijn slaapkamer, maar wel in de gangen, keukens en badkamers. Er is wel gespoten geweest, maar eigenlijk is het ongehoord dat ze nooit geïnformeerd hebben, ookal hebben ze er al jaren last van. Op het vlak van accomodatie had ik dus beter in de stad gewoond, wat iets duurder geweest zou zijn, maar toch veel beter. Het is dan ook ten stelligste af te raden andere studenten op fantoft te laten overnachten; men betaalt beter iets meer voor een gezelligere woning in de stad waar men tenminste Noors kan spreken.

Op sociaal vlak had ik me ook voorbereid door een doedelzakgroep te contacteren om hun gelederen te mogen vervoegen. Ik heb daadwerkelijk postief antwoord gekregen, en heb dan in die groep tijdens mijn verblijf meegespeelt, heb lesgegeven en ettelijke concerten verzorgd. Het is dan ook aan te raden dat men op voorhand iets met zijn interesses/ hobby's zoekt; daar je zo heel snel kan integreren. Doordat ik bovendien leraar doedelzak was, heb ik heel veel mensen leren kennen.

Gastuniversiteit

De ontvangst op de universiteit zelf was zeer goed. Er was een ontvangstweek, waarin de studenten begeleid en geholpen werden om de administratie geregeld te krijgen en alles te leren kennen. Alles werd zorgvuldig uitgelegd zodat de verschillende registraties probleemloos verliepen. Bovendien werden voor buitenlandse studenten enkele lessen gegeven rond de taalsituatie, noorse cultuur, politiek,... In die ontmoetingsweek werden we ook ingedeeld bij een noorse groep, om toch wat noren te leren kennen. Jammergenoeg waren die studenten van een totaal andere richting, zodat het contact met hen dan ook snel ophield na die week. Op cultureel vlak werd er een gratis cruise aangeboden langs de kust van Bergen, en waren er enkele musea gratis toegankelijk.

Het International Relations Office was altijd te bereiken en voor de meeste vragen kon ik daarbij terecht. Ik had alleen een klein probleem in het begin doordat elk vak minimaal 15 ects bedroeg, en niet op te splitsen was. Ik heb daarom maar twee vakken kunnen volgen, namelijk een cursus Noors, speciaal voor buitenlanders en een crusus noorse literatuur (middeleeuwen). Daardoor had ik nog geen enkel vak voor duitse taal- of letterkunde, en ik heb dan geen enkele andere mogelijkheid gezien dan vervangtaken aan te vragen. De examens waren juist voor kerstmis gedaan, en ik ben dan vervroegd afgekomen om beide duitse vakken in januari zelfstandig te verwerken en er examen af te leggen, wat dan wel achterafgezien goed gelukt is. Het was wel wat jammer dat ik door het Noorse systeem geen Duits les gehad heb, maar doordat er enorm veel Duisters waren, heb ik elke dag wel een tot twee uur Duits kunnen spreken. Bovendien waren die Duitsers ook buitenlanders, en was het enigszinds gemakkelijker om met hen contact te leggen. Het waren dan ook vooral de Duiste erasmusstudenten met wie ik contact gelegd heb. Bovendien heb ik vele Duitsers leren kennen die naar Noorwegen verhuisd zijn, en die in Bergen toch een vriendengroep gevormd hebben. Op taaleconomisch vlak heb ik dus bijna de beste keuze gemaakt om naar Noorwegen te gaan, want ik heb veel Noors en Duits kunnen spreken. Jammergenoeg ben ik ook voor duits dan vroeger moeten terugkeren om de vakken in België af te leggen. Belgische taalstudenten zullen er dus rekening mee moeten houden dat de vakken in noorwegen altijd heel groot zijn; zodat vervangtaken meestal de enige oplossing zijn.

De lessen  die ik zelf gevolgd heb, waren allemaal in het Noors. Het vak 'Noors voor buitenlanders' niveau 3 was enkel toeganlijk mits een soort toelatingsexamen om de kennis van het Noors vast te stellen. De cursus was degelijk in die zin dat hij de verschillen met het Zweeds duidelijk gemaakt heeft. Jammergenoeg was er dit jaar geen aparte voor scandinavisten, wat nog beter geweest zou zijn, aangezien er in die cursussen meer taalspecifiek les gegeven wordt. Op vrijwillige basis heb ik dan enkele lessen met Noren meegevolgd, die dan wel meer taalspecifiek gericht waren. De andere cursus "Norroent filologi" was een cursus die tot een aparte tak van de afdeling Noors behoort. Het vak behandelde de middeleeuwse (noordse) literatuur en cultuur (Saga, edda,..). Beide lessen waren hoorcolleges, waarin wel een grondige medewerking vereist werd. Dus het ligt misschien ergens tussen een hoorcollege en een seminarie. Voor de curus norroent literatuur was er op het einde een examen van 6 uur. De opdracht was om een soort paper te schrijven rond een bepaald thema uit de cursus.

Er werd wel aanzienlijk minder les gegeven dan in Gent, maar er werd dan wel van de student verwacht dat hij de leerstof via zelfstudie verwerkt. Aan het begin van het semester krijg je een lijst van de boeken die je moet lezen, en die moet je dan zelfstandig verwerken en behoren dan ook tot de leerstof. Doordat er maar twee vakken per semester zijn, kan je je zeer goed toeleggen op die twee vakken en de hele lijst verwerken. Doordat de vakken zo groot zijn, leer je op een half jaar dus ook enorm veel bij in het desbetreffende vakgebied.

Activiteiten

Buiten de eerste ontmoetingsweek heb ik nooit echt meegedaan met de vereniging voor buitenlandse (erasmus)studenten omdat ik nooit nood gehad heb andere mensen te leren kennen buiten Duitsers en Noren. Aangezien ik nog altijd van plan ben om naar Noorwegen te verhuizen, heb ik vaste contacten in Noorwegen gelegd en interesseerde me het erasmusmilieu niet zozeer. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen andere erasmussers heb leren kennen; ik heb er alleen nooit mijn prioriteit van gemaakt. In die zin heb ik dus geen enkele activiteit meegedaan met de buitenlandse studenten. Als student scandinavistiek ben je namelijk heel snel ingeburgerd en je hebt al de hele achtergrond op voorhand mee.

Als alternatief heb ik dan vooral via mijn hobbies Noren leren kennen. Ik was en ben nog steeds lid van de Bergen pipeband, een doedelzakband die pas een jaar opgericht was en waar ikzelf ingesprongen ben met lesgeven. We hebben met de band meerdere concerten verzorgd en door mijn functie als doedelzakleraar heb ik snel Noren leren kennen. Bovendien beperkte zich de groep niet tot studenten, zodat men mensen van alle leeftijden leert kennen. Daarnaast heb ik ook leren zwaardvechten met "de frie duellister", een vechtgroep die de middeleeuwse kunst en techniek van het zwaardvechten probeert aan te brengen. Daar dit een Noorse vereniging is, heb ik daar ook vele Noren leren kennen.

Uitstappen in en rond Bergen en naar de fjorden heb ik meestal met een kleine groepje Duitsers gedaan. we beschikten over een auto en hebben zo vele uitstapjes kunnen maken, onder andere naar de Hardanger- en Sognefjord. Als metalliefhebbers hebben we vaak concerten met toeristische uitstapjes gecombineerd. Bergen staat bekend als een stad waar enorm vele blackmetalgroepen vandaan komen, en als metalfan heb ik dus overwegend in dat metalmilieu vertoefd. Het leuke met zo een subcultuur is dat je sneller mensen en muzikanten leert kennen, zodat ik ook veel mensen met die interesses ken.

Overige

Als talenstudent is het in elk geval makkelijker om op erasmus te gaan naar het land van een van je studietalen, omdat je de taal al op voorhand goed meester bent. Het erasmusverblijf in Noorwegen was zeker de moeite waard en het heeft me enorm goed bevallen, ondanks enkele kleine ongemakjes en negatieve punten. Maar dat valt met de mantel der liefde voor Noorwegen te verdoezelen. Omdat ik de intentie heb naar Noorwegen te verhuizen heb ik niet echt vertoefd in een multicultureel "erasmusmilieu" omdat dat me eigenlijk niet interesseerde. Daartegenover heb ik vele Noren leren kennen en Duitsers, wat me ook taaleconomisch gezien het meeste heeft opgebracht.

Het verblijf van 4/5 maanden in het buitenland vind ik als talenstudent eigenlijk veel te kort, en het was met spijt in het hart dat ik naar België terug moest. Want om echte contacten te leggen en de taal echt meester te zijn, is een erasmusverblijf beter een jaar in plaats van een half jaar. Bovendien is het een beetje raar dat geschiedenisstudenten wel een jaar in Zweden kunnen zitten, en talenstudenten maar een half jaar (als ze tenminste in derde bachelor op erasmus gaan). Ik was dus liever een heel jaar naar Noorwegen geweest, maar desondanks is het me daar gedurende die 4.5 maanden zeer goed bevallen.

Mijn erasmusverblijf in Noorwegen heeft me de mogelijkheid gegeven om dagelijks Noors, Engels en Duits te spreken en om gewoon te geraken aan de soms bizarre mentaliteit die de Noren er op nahouden. Bovendien heb ik al veel contacten kunnen leggen als ik later naar noorwegen wil verhuizen. Het verblijf in Noorwegen was dus overwegend zeer positief!