ARCHIEF VAN DOCUMENTEN

• ARCHIEF-INDEX • CIE-INDEX •

DOSSIER: RZOEZIE-INTERVIEW IN P-MAGAZINE (22/11/05)

(Reacties in De Morgen)

P-Magazine van 22/11/05

GETUIGENIS

Wie is er bang van 'de boze Marokkaan?

“Zolang de Belg niet erkent dat hij racistisch is zullen de spanningen blijven bestaan”

De opstand van de Franse allochtonen heeft ook hier een diepe indruk en angst nagelaten. De hamvragen waren en zijn: Kan dit hier ook gebeuren? Waarom gebeurt het (niet)? En wat kunnen we eraan doen? Wij zochten het antwoord bij de verantwoordelijken van het Mechels-Marokkaans jeugdhuis Rzoezie.


Gebrek aan (de juiste) opleiding, werkloosheid, criminaliteit en vergrijzing: in een notendop zijn dat de problemen waar we als maatschappij vandaag mee te kampen hebben. De drie eerste elementen uit dit lijstje worden verpersoonlijkt door een en dezelfde bevolkingsgroep: dé allochtoon. Het vierde element, vergrijzing, slaat helemaal niet op allochtonen. Integendeel. Tot spijt van wie het benijdt, de allochtonen hebben de toekomst in onze steden. In Mechelen is de helft van de 12-jarigen van allochtoon-islamitische afkomst. Om maar te zeggen: het falen van de integratiepolitiek in Europa is geen klein probleem. In Frankrijk zijn ze daar ondertussen pijnlijk op gewezen. Of ze ook dichter staan bij oplossingen, is zeer de vraag. De overheid gooide er veel repressie en een nieuwe set vage beloften tegen aan. In België wil men evenmin lessen trekken uit de gebeurtenissen in Frankrijk. Onze minister van Binnenlandse Zaken noemde de relletjes en uitgebrande auto's in België "geïsoleerde gevallen "van mensen met kopieerdrang". En anders waren het mensen die een kans zagen om de premie van hun goed verzekerde wagen op te strijken.

We kunnen dus met een gerust hart voort. In het jeugdhuis Rzoezie (Arabisch voor 'wesp') zijn ze daar niet van overtuigd. Rzoezie is al meer dan 25 jaar een toevluchtsoord voor Marokkaanse jongeren en een klankbord voor wat er bij hen leeft. De boodschappen die Rzoezie gedurende al die jaren de wereld instuurde, zijn niet altijd op gejuich onthaald in de goegemeente. De mensen willen de waarheid niet zien. Zolang daar geen verandering in komt, zullen de spanningen blijven:

 

RUDI POSSEMIERS (49, jeugdcoördinator): "De gebeurtenissen in Frankrijk krijgen veel aandacht van onze politici. Jammer genoeg wordt er alleen gekeken naar beveiligingsmaatregelen en de ordediensten die in hoogste staat van paraatheid worden gebracht. Niet naar wat er al jaren scheefloopt inzake onderwijs, tewerkstelling, politie en samenleving.

"De situatie in Frankrijk is anders dan hier. De problemen verschillen. In België hebben jongeren misschien iets meer kansen en worden ze meer gerespecteerd. Hier hebben jongeren bijvoorbeeld de mogelijkheid tot het volgen van islamonderwijs, wat in Frankrijk uitgesloten is. Al is er zeker een gemeenschappelijke basis van racisme bij de autochtone bevolking. U gaat mij dus niet horen zeggen dat dergelijke rellen hier ook gaan uitbreken. Dat weet ik niet.”

 

"Mijn grootvader, die naar België is gekomen om er te werken, had geen last van racisme. Het is pas wanneer je wil meedingen voor
een job die een Belg ook wil, dat het racisme begint
."

Hebben de jongeren hier begrip of sympathie voor de acties van de Franse jongeren?

POSSEMIERS :"Ze hebben weinig begrip voor het in brand steken van een wagen of een bedrijf. Ze hebben wel begrip voor de oorzaken die ertoe geleid hebben. Daarvoor is die gemeenschappelijke basis groot genoeg. Maar nogmaals, de uitbarstingen zijn niet belangrijk. Die schade valt wel mee. De schade die elke dag wordt toegebracht aan allochtone jongeren in onze gemeenschap,is oneindig veel groter. Dat is een structureel probleem."

M'HAMED EL OUALI (35, beheerder): "Veel van die onlusten zijn rechtstreeks terug te brengen tot het gedrag van politici. Neem nu de rellen in Antwerpen na de moord op een moslimleraar (Mohammed Achrak werd vermoord door een bejaarde Vlaming die later geestesgestoord bleek te zijn; red.). De burgemeester zei meteen dat racisme niet het motief was voor de moord. Terwijl iedereen die de dader kende, wist dat hij extreem-rechtse sympathieën had. Als je dagelijks geconfronteerd wordt met racisme en een beleidsmaker ontkent het evidente na een moord, dan slaan de stoppen door.

"In Frankrijk was het minister van Binnenlandse Zaken Sarkozy die de allochtonen uitmaakte voor uitschot dat moest opgekuist worden met een hogedrukreiniger. Wie dan een analyse maakt van de maatschappelijke realiteit, kan zich moeilijk beheersen. Zeker als het om jongeren gaat. Alleen zou die woede beter gekanaliseerd moeten worden. We schieten niks op met vernielingen. Er zouden andere acties uit moeten voortvloeien. Een maatschappelijke beweging die door positieve acties veranderingen in gang kan zetten”


Maakt u nu een vergelijking met de Amerikaanse burgerrechtenbeweging van de jaren '50 en '60?

EL OUALI :"Onder andere. Die is ook door de overheid heel zwaar aangepakt en geprovoceerd. Alleen door het hoofd koel te houden en het uitwerken van een lange termijnvisie, is ze vooruitgekomen."

Mensen als Martin Luther King en wijlen Rosa Parks vochten tegen zeer duidelijke problemen: gescheiden bussen, gescheiden restaurants... De autochtone Belg vindt zichzelf geen racist.

POSSEMIERS : "Dat gaat zo blijven zolang onze politieke leiders de hand niet in eigen boezem steken. Blijkbaar hebben we zeer veel problemen om het racisme in onze maatschappij toe te geven."

EL OUALI : "Politici die toegeven dat iets gedaan wordt uit racistische motieven, zijn een recent fenomeen. Het wordt echter wel gewaardeerd door de allochtonen. Na de moord op een Marokkaanse familie in Schaarbeek (een bejaarde man vermoordde een koppel en verwondde twee van de vijf kinderen in 2002; red.) heeft de burgemeester meteen het woord racisme in de mond genomen en de rellen zijn uitgebleven”

MOHAMED MEGNOUZI (18, medewerker): "Allochtone jongeren zijn niet uit op rellen. Het is jammer genoeg soms de enige manier om hun problemen kenbaar te maken. Als ze gewoon willen praten, luistert er niemand. Tenzij ze net een winkel in brand hebben gestoken. Helaas heb je op dat moment al een verloren generatie gecreëerd en is het eigenlijk te laat”

POSSEMIERS : "Het is toch ironisch dat men in Frankrijk nu wel opnieuw over integratie en middelen wil praten? De rellen hebben dus wel degelijk iets opgeleverd. Daarmee praat ik ze niet goed. Ik stel alleen vàst dat de politici in, actie zijn geschoten. Ze doen zoals steeds aan symptoombestrijdingen, dat geeft de boze jongeren het idee dat hun acties wel degelijk nut hadden:”

EL OUALI : "Nu willen de Franse beleidsmakers plots werk maken van toekomstcontracten en jeugdcentra. Zaken die ze in de jaren '80 en '90 hebben teruggetrokken, worden nu weer als oplossingen naar voor geschoven. Een goede zaak, maar de timing is gevaarlijk. Bovendien dreigen dergelijke beloftes vergeten te worden als de vrede terugkeert”
 


Onze reporter peilt de spanningen in het Mechelse jeugdhuis Rzoezie.
Zijn gesprekspartners: medewerker Mohamed Megnouzi (18),
jeugdcoördinator Rudi Possemiers (49) en beheerder M'Hamed EI Ouali (35).

 

Scoren op de kap van de hoofddoek

POSSEMIERS :"Eigenlijk zijn de politici crimineler dan de jongeren. Ze maken van de allochtonen een speelbal op het politiek voetbalveld”

EL OUALI : "Sarkozy zal in dit verhaal beschouwd worden als de held die hard durfde op te treden. Terwijl hij met zijn uitspraken net de oorzaak was voor de omvang van de rellen. Hij had er belang bij. Waarom denk je dat hij ineens onderzoeken wou starten naar betrokkenheid van fundamentalisten en al-Qaeda bij de rellen? Om angst te zaaien en zelf de sterke man te kunnen spelen. De Bush-tactiek”

MEGNOUZI : "Politici hebben minstens evenveel last van kopieergedrag als Marokkaanse jongeren. Neem nu dat hele zinloze hoofddoekendebat in Frankrijk (over het al dan niet dragen van de hoofddoek in openbare gebouwen; red.). Patriek Dewael heeft dat overgenomen op het moment dat hij dacht dat hij daarmee kon scoren. En onmiddellijk weer laten vallen toen dat niet zo bleek te zijn."

POSSEMIERS : "Dat is een probleem creëren dat niet bestaat. Dat is misdadig”.

 

"Autochtone kinderen willen brandweerman of politieagent worden. Veel Marokkaanse kinderen zullen zeggen dat ze niks willen worden. Ze weten dat ze werkloos zullen zijn."

Even een De Crem-original (CD&V-fractieleider) er tussen gooien die in het parlement verwoordde hoe veel Vlamingen erover denken: "Iedereen zegt: het is allemaal onze eigen schuld. Maar ik zeg: nee. In België kregen de allochtonen alle mogelijke kansen op tewerkstelling, onderwijs en huisvesting, op pensioenrechten en ziekteverzekering. De liefde moet van twee kanten komen".

MEGNOUZI en ELOUALI: (zucht) "In welk land leeft die man?"

POSSEMIERS: "Dat is toch een heel domme uitspraak? Ga hier in Mechelen gewoon eens op café met een paar allochtonen. De kans bestaat dat je onmiddellijk moet vertrekken omdat ze geen Marokkanen bedienen. Als je de politie erbij haalt omdat je rechten geschonden worden, sturen die de jongeren naar huis. En dat gaat alleen nog maar over een tas koffie. Niet over discriminatie in het onderwijs, op de arbeidsmarkt, bij de politie... Wie heeft het dan over gelijke kansen en liefde die van twee kanten moet komen? Onzin”

MEGNOUZI : "Het is heel raar om al op je 12de te weten dat je niets gaat worden. Autochtone kinderen willen brandweerman of politieagent worden. Veel Marokkaanse kinderen zullen zeggen dat ze niks willen worden. Ze weten dat ze werkloos zullen zijn. Net als hun vader en oom”

POSSEMIERS : "Het is die radeloosheid die een minderheid van de jongeren naar geweld drijft." Het gebrek aan toekomstperspectief en werk geldt voor veel jongeren, allochtoon en. autochtoon. De helft van de jongeren in Charleroi...”

POSSEMIERS : "En die halen net zo goed stommiteiten uit. Wie geen band heeft met de samenleving omdat die samenleving hem discrimineert, zal die niet respecteren. Of je nu wit of zwart bent, maakt daarbij niet uit. Het verschil is dat allochtone jongeren vanaf het onderwijs ontmoedigd en aangevallen worden. Scholen die allochtonen weigeren omdat ze er al genoeg hebben, leraren die openlijk racistisch zijn. Denkt u dat leraren zich inhouden ten opzichte van allochtonen? Helemaal niet."

De kip en het (gouden) ei?

Voor ieder verhaal dat u ophangt van racisme in de klas, is er een verhaal van moegetergde leerkrachten die hun klas niet meer binnen durven uit angst voor de agressie bij hun allochtone leerlingen.

POSSEMIERS : "Dat probleem kan je oplossen door toekomstige leerkrachten op te leiden om met allochtone jongeren te werken. Daar zijn cursussen voor die standaard in het lessenpakket zouden moeten zitten. Je moet mensen leren omgaan met hun vooroordelen. En desnoods moet je leerkrachten weigeren als ze blijk geven van dat niet aan te kunnen. Net zoals je politieagenten met racistische neigingen zou moeten weigeren”

EL OUALI: "Het aantal politieagenten in Mechelen dat een uitgesproken voorkeur heeft voor het Vlaams Belang, is niet te tellen."

Opnieuw de vraag van de kip of het ei: waren die agenten racistisch op hun eerste werkdag? Of zijn die agenten racistisch geworden door hun contact met allochtonen?

MEGNOUZI : "Van een agent mag je minstens kunnen verwachten dat hij zich professioneel gedraagt. Ongeacht of hij problemen heeft met een bepaalde bevolkingsgroep."

POSSEMIERS : "Waar hij die gevoelens vandaan haalt, is van geen belang. Hij mag ze niet in de praktijk brengen. Dat is de wet. En die wordt systematisch overtreden."

 

De Franse allochtoon is perfect geassimileerd
Hij doet wat Fransen heel hun geschiedenis gedaan hebben: Revolteren. De Belgische allochtoon heeft nog voeling met de Islam, die wil overleg en vrede.


Campagnes om allochtonen te rekruteren voor de politie zijn zelden succesvol.

EL OUALI: "Het zou helpen als de politie naast de campagnes ook een positief signaal zou geven. Door bijvoorbeeld intern hard op te treden tegen racisten. Ik heb nog nooit gehoord van één veroordeling of schorsing in het korps. Ik ken wel tientallen gevallen van racisme:'

POSSMIERS : "En als wij die aanklagen vanuit Rzoezie, wordt op de gemeenteraad gediscussieerd over de vraag: 'Moeten wij wel een instelling subsidiëren die onze politie aanvalt?"


De weinige allochtonen die er wel op ingaan, worden door jongeren beschouwd als verraders en hielenlikkers.

EL OUALI: "Jongeren die dat zeggen zijn puberale heethoofden. Die draaien wel bij als ze wat ouder zijn. Anderzijds is het niet onbegrijpelijk dat jongeren een afkeer hebben van de politie, waar ze meestal alleen maar negatieve ervaringen mee hebben, Zelfs met allochtone agenten, die net veel strenger zijn om hun collega’s te bewijzen dat ze de Marokkanen niet voortrekken. Daar hebben we niks aan. Maar eigenlijk hebben we als gemeenschap inderdaad nood aan goede, allochtone politie. Dat geef ik grif toe,"

POSSEMIERS : "Veel allochtone politieagenten haken ook af omdat ze niet kunnen leven met het racisme binnen het korps. Het zou kunnen werken als je ineens twintig allochtone agenten binnenhaalt. Wij hebben met Rzoezie toen actief meegezocht om dat te bereiken, maar dat is mislukt. Je moet ook geschikt zijn voor de job. Slechts 20 procent van de jongeren hier haalt een middelbaar diploma. Een basisvereiste voor de job:'


Verwachten de jongeren veel van allochtone politici?

MEGNOUZI : "Ze verwachten er misschien wel veel van, maar komen altijd bedrogen uit. Allochtone politici zijn zeer goed geïntegreerd. Eenmaal ze een postje hebben, hoor je er eigenlijk niks meer van. Of ze houden zich met alles en nog wat bezig, behalve met de allochtone gemeenschap.”

EL OUALI: "Ga eens na wie op die allochtone politici stemmen? Niet de allochtonen. Dat zijn meestal progressieve autochtonen, middenstanders die vanuit een zeker goedmenend paternalisme voor die Marokkaanse kandidaten stemmen. Die mannen beseffen dat zeer goed en maken dus geen enkele analyse die hun achterban zou kunnen shockeren. Daar zijn het politiekers voor. Je krijgt dus lieve, kleinburgerlijke politici die brave dingen zeggen. Met andere woorden: ze zijn compleet ongeschikt om een voortrekkersrol te spelen in de strijd voor gelijke rechten voor onze gemeenschap.

“Het wordt pas vervelend wanneer ze hun persoonlijk leven en ervaringen gaan verwarren met die van onze gemeenschap en menen een spreekbuis te moeten zijn. En bij momenten zijn ze zelfs ronduit schadelijk als ze zichzelf gaan profileren als perfect geïntegreerde voorbeelden, waarvan de autochtoon dan tegen ons kan zeggen: die doet dat goed, waarom kan jij dat niet?"


Hoe erg is het om u niet vertegenwoordigd te voelen?

EL OUALI: "Dat is nog maar eens een vorm van uitsluiting. Niet de ergste, want de allochtonen geloven amper in dat systeem. België doet er ook alles aan om het geloof in democratische waarden de nek om te draaien. Een mooi voorbeeld daarvan is de Moslimexecutieve. Na een hele rompslomp komen er verkiezingen. En vlak daarna komt de Staatsveiligheid er bepaalde verkozenen uitgooien op een willekeurige basis. Zogezegd omdat ze staatsgevaarlijk zijn, maar eigenlijk gaat het om gematigde moslims."

POSSEMIERS : "Nog iets: de islam is sinds 1974 door het parlement erkend als godsdienst. We zijn 31 jaar verder en op islamleerkrachten na, is die erkenning een lege doos. We zijn dus niet eens in staat om eigen democratisch genomen beslissingen uit te voeren. Hoe wil je dan dat die jongeren in democratie gaan geloven?"

Islamitische boerinnenbond

Het moge duidelijk zijn dat het integratiebeleid niet echt geslaagd is. Waaraan is dat te wijten?

EL OUALI: "De basis zat en zit fout. De Belgen zijn er vanaf dag 1 van uitgegaan dat wij alles fout deden en moesten gecorrigeerd worden. Wij zijn overal schuldig aan: we willen niet werken, hebben de verkeerde mentaliteit, slaan onze vrouwen, onderhouden onze huizen niet, voeden onze kinderen niet op... Elk integratieconcept start vanuit die allochtone 'schuld' aan iets. Een positieve benadering van onze cultuur, de bijdrage die die cultuur zou kunnen leveren aan het land, die is compleet genegeerd en wordt bedolven onder 'schuld'."

POSSEMIERS : "Eigenlijk is het verkeerd beginnen te lopen toen migranten hun rechten zijn gaan opeisen."

MEGNOUZI : "Ik heb mijn grootvader, die naar België is gekomen om te werken, nooit horen praten over racisme. Hij had daar geen last van. Het is pas wanneer je wil meedingen naar een job die een Belg ook wil, of als je een moskee wil bouwen, dat het racisme begint te groeien. Als je gelijkheid vraagt."

EL OUALI: "De oude Vlaming is nog steeds niet in staat gebleken om de nieuwe Vlaming als zijn gelijke te erkennen”


Begrijpen de jongeren dat de Vlaming bang is van de islam en allochtone jongeren?

POSSEMIERS : "Nee, dat is niet te begrijpen. Ik denk dat deze maatschappij heel goed weet wat ze die jongeren aandoet. Dat is de reden waarom ze die angst hebben. Het is een vicieuze cirkel. Meer angst zorgt voor meer racisme, wat tot meer repressie leidt:”

MEGNOUZI : "Mensen willen maar niet begrijpen dat je én een goede Belg kan zijn én een goede moslim. Voor mij is dat nochtans logisch. Islam is vrede.”

POSSEMIERS : "In dit jeugdhuis accentueren we de eigen cultuur van de jongeren. In de ogen van de buitenwereld maakt dat hen gevaarlijk, terwijl zij net perfect geïntegreerd en volwaardige burgers zijn."

EL OUALI: "De Franse allochtonen zijn compleet geassimileerd. Ze kennen de islam niet, ze kennen hun eigen taal niet. Helemaal zoals men het graag zou hebben volgens de Vlaamse integratiegedachte. Je ziet het resultaat: geweld. Dat is misschien wel het belangrijkste verschil met de Belgische allochtonen. Wij hebben nog voeling met onze cultuur en de islam. Wie die voeling heeft, zal minder snel naar geweld grijpen. Die is meer bezig met zijn persoonlijk streven om een goede mens te zijn dan met maatschappijkritiek. De Franse allochtonen zijn zo Frans als Jeanne d'Arc en beseffen heel goed dat ze de onderlaag van de maatschappij vormen. Ze zijn het proletariaat. Wat dat betreft doen ze perfect wat Fransen heel hun geschiedenis gedaan hebben: revolteren. Ze gaan in het verzet en starten een revolutie tegen de machthebbers. Dit is gewoon een nieuwe Franse revolutie in klassieke Franse stijl. De geassimileerde allochtoon is gevaarlijk. Niet de islamitische. Die wil overleg en vrede.”

 

“Wij zijn niet weg te krijgen. Vlaanderen
wordt niet opnieuw wit! Over dertig jaar mag u allochtonen verwachten omdat ze de pensioenen van de ouwe zakken moeten betalen”


Als België de islam en de Arabisch-Berberse cultuur omarmt, zal de allochtoon België omarmen. Is het zo simpel?

EL OUALI: "Dat is niet simpel, maar het is wel de enige oplossing. Eigenlijk willen wij een islamitische zuil zoals er een liberale zuil bestaat, een christelijke zuil en een socialistische zuil. Wij willen jeugdbewegingen, een boerinnenbond, een vakbond,een middenstand... De hele zooi. Het alternatief is dat de volgende generatie Belgische allochtonen wel eens de Franse allochtone jongeren van vandaag zouden kunnen worden. Dat is geen dreigement. Dat is een terechte vrees."

POSSEMIERS : "Dat zijn het soort organisaties die de Vlamingen "'goede burgers” hebben gemaakt. Gelijkaardige organisaties kunnen hetzelfde doen voor jonge islamieten. Een basisvoorwaarde is echter dat racisme wordt bestreden en er eindelijk werk wordt gemaakt van gelijke rechten.”

De staat kan gelijke rechten niet opleggen, net zo min als ze racisme kan uitroeien.

EL OUALI: "Dat kan ze wel! Op vlak van tewerkstelling kan ze zichzelf en de bedrijven in het land quota opleggen. Dat is niet eens positieve discriminatie, dat is geven wat ons rechtmatig toekomt. Dat vraagt politieke moed. Iets wat vandaag niet voorhanden is. In andere landen heeft dit al gewerkt. De werkloosheid onder allochtonen oplossen is een eerste noodzakelijke stap om racisme in te dijken:'

Frustratie van zoon op vader.

Nog even terug naar het creëren van een islamitisch middenveld. De staat zou dat eventueel kunnen ondersteunen, maar het initiatief zal toch van de allochtonen moeten komen. Eerlijk gezegd: ik zie geen initiatieven.

EL OUALI: "Organisatie vergt nu eenmaal geld. Wij beschikken, niet over een kapitaalkrachtige groep die dat kan financieren. Zelfs niet over een middenstand die initiatieven zou kunnen steunen. Zolang Marokkaanse gezinnen in armoede leven of moeten knokken om te overleven, is dat gewoon niet mogelijk. De Turkse gemeenschap is wat dat betreft iets - niet veel - beter af. En daar zie je meer pogingen tot organisatie. Zij hebben ook voor een stuk hun verenigingsleven uit Turkije meegenomen. Net als de Italianen en de Spanjaarden. De Marokkaanse gemeenschap heeft dat nooit kunnen doen. Daarvoor was haar migratie te versnipperd.”

Zijn de allochtonen niet te versnipperd om hun grieven duidelijk te maken? De allochtone parlementsleden rijden voor eigen rekening en een partij als de Moslim Democratische Partij (opgericht door de AEL van Abou Jahjah) raakt maar niet van de grond. Terwijl die toch analyses maakt die gelijklopen met de uwe.

EL OUALI: "Die analyses zijn correct. En wat heeft de overheid gedaan? Ze heeft Abou Jahjah en de AEL aangevallen en gecriminaliseerd.”

Dat geldt ook voor de socialistische, liberale en Vlaams-nationale partijen in hun beginjaren. Het heeft hen niet verhinderd om door te breken.

POSSEMIERS : "Dat is een andere periode. Dat is niet te vergelijken. Bovendien zijn veel allochtonen heel conservatieve, gezagsgetrouwe mensen."

Die liever Verhofstadt geloven dan Abou Jahjah?

EL OUALI: "Ja. Als Verhofstadt het concept van een moslimpartij zou toejuichen, was dat helemaal anders verlopen. Veel ouderen denken nog steeds dat het de schuld van de eigen jongeren is dat Marokkanen het hier niet goed hebben. Maar dat is aan het veranderen. Een voorbeeld daarvan is het verhaal van een vader die al dertig jaar voor een baas werkt. In die tijd heeft hij verscheidene collega's gezien die hun zoon het bedrijf hebben binnengebracht. Dus probeert hij dat op een goede dag ook te doen voor zijn eigen werkloze zoon. En dan krijgt hij het deksel op de neus. Hij mag niet wat Jef en Pol mogen. Dat dringt nu pas door. Frustraties gaan over van zoon op vader.

“Tegenwoordig roepen politici op dat de vaders hun kinderen in bedwang moeten houden. Akkoord, maar ondertussen wordt er niks gedaan tegen het racisme dat die jongeren zo kwaad maakt."

POSSEMIERS : "Mensen moeten daar eens over nadenken: je kan je kind niet beschermen tegen het racisme in de samenleving:'

Tot slot is het misschien een goed idee om ook in eigen hert te kijken. Is er iets dat de allochtone gemeenschap zelf kan doen?

EL OUALI: "Er zijn individuele verantwoordelijkheden, maar zolang de allochtonen op maatschappelijk vlak niet als gelijke erkend worden, moet je die niet aankaarten:'

POSSEMIERS : "Je kan het pas over plichten en verantwoordelijkheden hebben als de gesprekspartners gelijkwaardig zijn."

EL OUALI: "En voor de rest: we zijn niet weg te krijgen. Vlaanderen wordt nooit meer opnieuw wit! De dertigers van nu mogen zich over dertig jaar allochtonen verwachten die gaan klagen omdat ze het pensioen van die oude zakken moeten betalen:'

En tot die tijd gaan we jullie en de Walen maar onderhouden, zeker? Iemand moet het doen.

Tekst: Michaël Lescroart

Foto's: Filip Naudts

 

België ik klaag je aan…

Hoe diep zit het voor de allochtone jongere? Deze anonieme tekst die van 1999 dateert en waar P-magazine toen al uit citeerde, is in het licht van de rellen in Frankrijk bijna profetisch. U mag best een beetje geschokt zijn, maar het is wel iets om over na te denken.

De hel

Ik ben Abdellah. Abd Allah. Dienaar van Allah. Pseudoniem of echte naam? Wat maakt het uit? In ieder geval, ik ben een product van België, Vlaanderen. Meer bepaald Mechelen. Ik ben in Mechelen geboren en getogen. Ik heb Marokkaanse ouders. Probleem is: ik voel me geen Belg, Vlaming, Mechelaar. Meer zelfs, ik zal het zo subtiel mogelijk uitdrukken: ik krijg het schijt van België, Vlaanderen en Mechelen.

Nee, ik ga niet terug naar Marokko! Nee, ik ben bruin, jong en werkloos, heb kroeshaar, haat en lak aan flikken, ik rochel op racisten en ik heb niets te verliezen. Ja, ik ben de nachtmerrie van blank België. Om mij steken de brave blanken de straat over om me toch maar niet te kruisen. Om mij doen ze het in hun broek als ze me met m'n vrienden op een of andere straathoek zien staan. Om mij kopen die onschuldige burgers allerlei alármsystemen en dubbele deursloten. Om mij vinden de rechtvaardige bestuurders des lands allerlei wetten en statuten uit om extra flikken aan te werven. Om mij verzinnen bewindslieden wetten om me kort (lees: onderdrukt) te houden. Om mij... huilt mijn moeder!

Hoevelen heb ik met deze korte tekst kwaad gemaakt? Hoe diep kan Abdellah hiermee in de problemen komen? Deze vragen zijn een waardemeter voor jezelf (de lezer) als racist, als verdediger van een blank racistisch onderdrukkingssysteem. Wat als bovenstaande kritiek van een Vlaamse anarchist zou komen? Word je dan ook zo woedend? Komen die specifieke trekjes dan ook boven? Die specifieke trekjes die elke Belg ertoe drijven om zichzelf tot 'deskundige inzake migranten' te verklaren.

België heeft mijn vader doen werken tot hij erbij neerviel. Hij heeft België mee opgebouwd. Het overschot aan werk was toen voor hem. Leren, dat hoefde niet. Nee, werken, daar was je voor gekomen.

Nu, decennia later, in deze zogenaamde economische crisis waar Renault een fabriek sluit, meer dan 3.000 mensen zonder werk zet en in zes maanden tien miljard winst maakt, is hij de overschot! Mijn vader én zijn kinderen. Op de 3.000 ex-werknemers zijn Marokkanen op één hand te tellen en met de overige vingers van die hand kan de werkgever nog een pint pakken. Santé, zwette.

Hij kent geen Nederlands, is het excuus. Zijn kinderen, die perfect Nederlands kennen, vinden al evenmin een job. Doppen is de boodschap. Zo zijn we met twintig miljoen vreemdelingen (natuurlijk alleen Marokkanen en Turken) in België. Tien miljoen die het werk van al die verdraagzame Belgen afpakken en tien miljoen die de werkloosheidsvergoedingen, die rechtmatig aan de als overijverig en hardwerkend volk omschreven Belgen toebehoren, incasseren.

Mijn vader heeft hier meer dan 20 jaar gewerkt en bijna 30 jaar gewoond. Wat hij hier mee heeft opgebouwd voor België wordt nergens vernoemd, laat staan dat het land hem dankbaar zou zijn. Dat het graf van meer dan duizend Marokkaanse soldaten, die in de Tweede Wereldoorlog samen met België hebben gevochten, in Wallonië ligt, weet geen Vlaming. Nee, de enige gevoelens die België hem laat zien én voelen is het feit dat het hem kwalijk wordt genomen dat hij werkloos is, dopt, geen Nederlands kent, kinderen heeft en kindergeld ontvangt... En daarbij mag hij zien hoe zijn kinderen opgroeien tot speeltjes waar België totaal zijn zin mee doet. Hij ziet zijn kinderen kapotgemaakt door racisme, beroofd van elke vorm van eigenheid en zelfrespect. Zij worden afgesneden van zijn liefde en in opstand gebracht tegen zijn opvoeding, tegen zijn islam, tegen hun zelfwaarde.

Ze worden dolend gehouden door een samenleving die hen geen eerlijke kansen op onderwijs, ontspanning, diploma, vrije tijd, werk, kortom toekomst, biedt. Slechts weinigen vallen niet door de mazen van het net om toch maar het imago van democratisch België te behouden. Deze weinigen worden dan nog door Belgen als spreekbuis van de Marokkanen opgevoerd. Pittig detail is dat deze Marokkanen enkel en alleen niet door het net zijn gevallen, omdat ze zich als Belg voordoen of zich op z'n minst de Belgische ideeën hebben eigen gemaakt. Een duidelijk mechanisme van onderdrukking.

Mijn ouders hebben er alles voor gedaan om de schade zo klein mogelijk te houden, ze hebben niet de middelen van een middenklasse, ze hebben zelf hun leed. Zij houden van mij, maar België laat hen niet van mij houden. En mij, mij brengt het zo ver dat ik zelfs niet meer van mijn vader en moeder kan houden. Nee het laat me alleen haat voelen, haat jegens mijn leraars die me steevast minder quoteren en zelfs racistische opmerkingen te over hebben, haat jegens de flikken voor wie ik altijd schuldig ben en die geen kans onbenut laten om me te pesten, haat jegens de chefs en patroons die weken voor het afsluiten van de vacature met 'Sorry, we hebben juist iemand aangenomen', 'Geen Marokkanen' bedoelen, haat jegens de huisbazen die ik opbel en die na mijn naam gehoord te hebben geen huis te huur, maar een huis verhuurd hebben.

België, ik klaag je aan wegens diefstal, diefstal van mijn vaders toekomst en mijn geschiedenis, wegens verkrachting, verkrachting van mijn eigenheid en identiteit, wegens ontvoering, ontvoering van minderjarigen naar gevangenissen, ontvoering van zogenaamde criminelen die voor dezelfde feiten zwaarder gestraft worden dan Belgen. Ik klaag je aan en zal gehoord worden opdat HIJ een passende termijn zal bepalen. Want zowaar HIJ bestaat, de straf waartoe België veroordeeld wordt is vurig gewenst.



De Morgen, 05-12-2005, Jeroen Verelst;

Mechelen en jeugdhuis Rzoezie gooien racismeverwijten heen en weer

Anissa Temsamani meent dat aantal figuren binnen jeugdhuis jongeren aanzet tot haat

Brussel

Van onze medewerker, Jeroen Verelst

Drie verantwoordelijken van het Mechelse jeugdhuis Rzoezie haalden in een weekblad fors uit naar het politiekorps van de stad, dat ze bestempelen als 'racistisch'. Laat dat nu net hetzelfde verwijt zijn dat Rzoezie al jarenlang zelf te horen krijgt uit politieke hoek. Geen jeugdhuis dat zwaarder onder vuur ligt, maar toch bestaat al ruim 25 jaar en heeft het een van de grootste migrantenwerkingen in ons land.

Na het omstreden interview in P-magazine diende het voltallige Mechelse stadsbestuur een klacht in tegen de drie verantwoordelijkheden van het jeugdhuis. "De beschuldigingen aan het adres van de politie kunnen absoluut niet door de beugel", reageert eerste schepen Koen Anciaux (VLD). "Op die manier schep je een klimaat van onverdraagzaamheid en agressie." Er volgt binnenkort een overleg met het jeugdhuis, maar het stadsbestuur wil niet wijken. "Dat drietal moet eruit", benadrukt Anciaux. "Als je zo dom en ondoordacht tekeergaat, kun je niet functioneren in een jeugdhuis."

Het is zeker niet de eerste keer dat het Mechelse stadsbestuur en Rzoezie botsen. Het jeugdhuis heeft een bewogen geschiedenis. Wie er oude kranten op naslaat, merkt dat er elk jaar wel een of meerdere politici en partijen zich geroepen voelen om in de aanval te gaan. Elk jaar opnieuw weerklinkt de roep om Rzoezie op te doeken, of tenminste geen stedelijke subsidies meer toe te kennen.

Vorig jaar schrapte het Mechelse stadsbestuur daadwerkelijk een deel van de toelage aan het jeugdhuis. Rzoezie kreeg 10.000 euro minder. "Los van de perikelen van de laatste weken is er al veel langer een probleem met Rzoezie", vindt Anciaux. "Het jeugdhuis werkt te categoraal. Het wijst de jongeren te veel op hun rechten en te weinig op hun plichten, om het even heel eenvoudig samen te vatten. Het focust zich ook te veel op de kansarme allochtonen en levert te weinig inspanningen om de autochtone Mechelse jongeren bij de werking te betrekken. Die aanpak bevordert het harmonieus samenleven niet."

Ook Vlaams parlementslid en Mechelse Anissa Temsamani (sp.a) mengde zich deze week in de discussie. Ze meent dat een aantal figuren binnen het jeugdhuis de jongeren aanzet tot haat. "Door er bij hen voortdurend in te pompen dat alle Belgen racisten zijn, stellen ze zichzelf racistisch op."

Coördinator Rudi Possemiers van Rzoezie is een van de sleutelfiguren die het stadsbestuur koste wat het kost weg wil. Hij wil niet reageren en wil geen journalisten in het jeugdhuis. "Dan gooien we alleen nog meer olie op het vuur en dat willen we op dit moment absoluut vermijden. Maar de beschuldiging van racisme is compleet belachelijk."

Anciaux heeft serieuze vragen bij de werking en de standpunten van Rzoezie , maar benadrukt dat het niet al kommer en kwel is. "Als Rzoezie er niet was, zouden heel wat jongeren noodgedwongen doelloos op straat rondhanden. De jeugdhuis bewijst wel degelijk zijn nut. Sportclub Shalaam, die gegroeid is uit , bewijst bijvoorbeeld dat het ook anders kan. Daar sporten allochtonen en autochtonen ondertussen wel samen. Rzoezie evolueert heel langzaam naar een minder categorale manier van werken. Maar die evolutie kan niet voort worden gezet met de huidige ploeg. Pas als de mensen die dat proces dwarsbomen en de hokjesaanpak voortzetten weg zijn, kunnen we echte vooruitgang boeken."

Drie verantwoordelijken van jeugdhuis Rzoezie noemden het Mechelse politiekorps 'racistisch'. (Foto Yann Bertrand)

De Morgen, pagina 06, 541 woorden
© 2005 Uitgeverij De Morgen n.v.

Zie ook "'Integratie: een 'dwingende uitnodiging'?" van H.De Ley, op deze site.

• ARCHIEF-INDEX • CIE-INDEX •

Webmaster Update:  13 februari 2007