|
Van onze
redacteur
BRUSSEL - Moskeeën krijgen nog steeds geen subsidie in Vlaanderen.
De Moslimexecutieve, het aanspreekpunt voor de overheid, liet immers
nog geen enkele moskee erkennen. Meryem Kaçar (Groen!), die eerder
bemiddelde in conflicten binnen de executieve, roept minister van
Justitie Laurette Onkelinx (PS) op om de executieve grondig te
hervormen.
|
|
Vrijdag keurt de commissie Binnenlands Bestuur in het
Vlaams Parlement het decreet erediensten goed. De bedoeling is de
religieuze openbare besturen - de lokale kerkfabrieken van een
parochie - en de lokale besturen beter te doen samenwerken. De
gemeenten subsidiëren de kerkfabrieken en controleren de begroting.
Ook krijgen ze inspraak in vastgoedtransacties van de lokale kerk.
Voor de orthodoxen en moslims wordt de provincie de gesprekspartner.
Op dit moment krijgen meer dan 1.850 kerkfabrieken
subsidies. Daarvan zijn een vijftigtal niet katholiek. Toch krijgt
geen enkele moskee subsidies. Er is namelijk niet één moskee erkend.
,,De hele regeling is klaar. Maar zolang wij geen aanvraag krijgen van
de Moslimexecutieve om moskeeën te erkennen, kunnen we dat niet
doen'', klinkt het op het kabinet van de Vlaamse minister van
Binnenlandse Aangelegenheden, Paul Van Grembergen (Spirit).
Waar loopt het dan fout? In 1998 verkozen 350.000 moslims
een raad die hen moet vertegenwoordigen. Uit die raad wordt een
uitvoerend orgaan samengesteld dat de spreekbuis van de moslims moet
worden, de Moslimexecutieve.
Maar al van bij de start van die executieve gaat het mis.
Aan Vlaamse kant zijn er veel meer gematigde, in België geboren
moslims. Aan Franstalige kant zijn er meer ingeweken moslims van de
hardere lijn. De Staatsveiligheid screent alle kandidaten en verbiedt
maar liefst 25 van de 68 kandidaten de toegang tot de executieve. Er
ontstaat een groot wantrouwen tussen de leden van de executieve.
Verschillenden haken af waardoor uiteindelijk slechts drie
Nederlandstalige leden overblijven.
De executieve maakt uiteindelijk toch een lijst op van 70
moskeeën die erkend moeten worden. Als er daarvan vijftien geweigerd
worden, ontstaat alweer discussie binnen de executieve. Als gevolg
wordt er geen enkele moskee meer voorgedragen voor erkenning.
Om de impasse te doorbreken komen er in 2002 twee
bemiddelaars, de senatoren Meryem Kaçar (Groen!) en Philippe Moureaux
(PS). Eind 2002 adviseren die om de helft van de Moslimexecutieve te
vervangen. Als dat uiteindelijk gebeurt, zitten er tussen de nieuwe
leden acht moslims die de Staatsveiligheid in 1999 weerde.
Het oppositiekamerlid Tony Van Parys (CD&V) reageert
ontzet. Er is volgens Van Parys een politiek spelletje gespeeld. ,,Moureaux
en Onkelinx, beiden van de Brusselse PS, hebben hun positie gebruikt
om kiezers te werven bij de Marokkaanse gemeenschap in Brussel'', zegt
Van Parys. Johan Leman, de voormalige directeur van het Centrum
Racismebestrijding, formuleert in zijn boek
Ongeleid projectiel
gelijkaardige beschuldigingen.
Minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) kondigde
begin deze week nieuwe verkiezingen voor heel de raad aan. Daaruit zou
dan een nieuwe, geloofwaardiger executieve moeten komen. Onkelinx
hoopt bovendien dat er zo een einde komt aan de
ondervertegenwoordiging van Vlaamse moslims.
Meryem Kaçar reageert erg kritisch op haar beslissing.
,,De erkenning van moskeeën zit muurvast. Er moet een dominosteen
vallen zodat een kettingreactie de zaak kan deblokkeren. Die
dominosteen is een grondige hervorming van de raad en de executieve.''
,,Deze nieuwe verkiezing wordt een maat voor niets. Het
is echt nodig dat er transparantie komt in de werking van de
executieve. Die is nu verziekt door politieke inmenging. Er moeten
aparte Nederlandstalige en Franstalige kamers komen in de raad. Alleen
zo kun je Vlaamse vertegenwoordiging garanderen. Een minimumaantal
vrouwen in de raad is ook nodig.''
|
Update: