Cas Muddes "Idiotieën"

door Herman De Ley

Beste collega Cas Mudde,

met belangstelling, maar vooral met een groeinde verwondering, las ik je stuk, vandaag, in DS, van 7 juni: "Voor Palestijnen of tegen Israëli's?". "Met een groeiende verwondering", omdat ik me inderdaad onheus "gepakt" voel, door je bewoordingen en voorstelling van zaken. De "ira" én "studium" waarmee je je opiniestuk hebt geschreven, hebben het duidelijk gewonnen van de eisen die ons gesteld worden door logica en intellectuele deontologie.

(1) "Voor alle zekerheid" stuur ik je hieronder nogmaals een kopie van de email die ik o.m. aan jou toestuurde: als je goed wilt lezen, ging/gaat het er me in de eerste plaats om, aandacht te vragen voor de systematische wijze waarop de Israëlische autoriteiten het voor Palestijnse academici, onderzoekers, doctoraatsstudenten, enz. zo goed als onmogelijk maken hun wetenschappelijke opleiding, onderzoek, enz. te verrichten (mooi, hoor: "nodig ze uit"! Jij weet allicht toch ook wel wat voor "heksentoeren" zij moeten uithalen om hier te geraken? Als ze er al in slagen? Of, voor hun buitenlandse collega's, om dààr te geraken? Nog béter: "schenk hun boeken", "zamel geld in"... Of: Europese, academische naastenliefde moet het Israëlische onrecht helen?).[1]

In twééde orde ging/gaat het me om de vraag, hoe onze actieve (!) solidariteit te betuigen met de onaanvaardbare situatie waarin zij geplaatst worden (ik hoop dat je de tekst uitgaande van The Right to Education Campaign van Birzeit Univ. effectief gelézen hebt?), en werd (instemmend) verwezen naar het toenemend gehoor dat de boycotvraag vindt in het W. Tenslotte, werd de Belgische academicus de mogelijkheid geboden om die vraag te ondersteunen door het ondertekenen van de reeds langer lopende petitie van de "Academics for Justice" (allemaal "idioten"? Ben je ingetekend op hun emaillisting? Allicht niet: dat is een internationaal academisch netwerk, beste Cas, dat met name ook "onregelmatigheden" in de VS aan de kaak stelt; het slaat dus niét louter op academici "in Canada en het VK"!). Als ik even de klassieke filoloog mag "uithangen", in mijn mail schreef ik, aan het slot: "kan je een online petitie ondertekenen...". Beste vriend Cas, als je me toestaat: enige demagogie is je niet vreemd, alleen al wanneer je mijn rondschrijven op die manier herleidt tot een "boycotoproep".

(2) Dat geldt nog méér voor je interpretatie van mijn verwijzing naar de verantwoordelijkheid van de Israëlische academische instituten. Je schrijft: "Ziehier de idiotie van kortzichtige politieke correctheid en het collectieve verantwoordelijkheid denken".  En dat op basis van mijn zinsnede (die je onvolledig citeert): "... hebben nu ook de Britse academici, verenigd in NATFHE, de boycott goedgestemd van de Israëlische universitaire en academische instituties, die, met uitzondering van individuele vredesactivisten, een belangrijke rol spelen in het creëren, onderhouden en legitimeren van bezetting, inpalming en/of kolonisering van Palestijns grondgebied". Wààr is er in deze zin sprake van "collectivisme" - of, om met Somers te spreken, van "groepsdenken"? (à propos, ik kan je de lectuur aanbevelen van m'n tekst, "Het 'groepsdenken' van... Bart Somers", URL: http://www.flwi.ugent.be/cie/CIE2/deley38.htm)? Wanneer ik nogmaals als filoloog mag spreken: dit is méér dan "demagogie", dit is manifest een moedwillig onjuiste en misleidende voorstelling van zaken.

Nóg 'n staaltje van demagogie, of méér, onmiddellijk voorafgaand aan het vorige: "...hun boycot van Israëlische academici. Waarom zij niet onze "Israëlische collega's'' zijn, wordt uitgelegd in de boodschap...".  Nog maar eens de filoloog: wààr in de "boodschap" is er sprake van "academici", dus van individuen, die 'zonder onderscheid des persoons', individueel zouden moeten geboycot worden? Heb jij de "motie" (nr 198C) van de NAFTHE gelézen? Mag ik de betreffende paragraaf even citeren (je kan de volledige tekst lezen in mijn  "Dossier Academische Boycot Israëlische Universiteiten", URL: http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/palestina228.htm):

"Conference invites members to consider their own responsibility for ensuring equity and non-discrimination in contacts with Israeli educational institutions or individuals, and to consider the appropriateness of a boycott of those that do not publicly dissociate themselves from such policies." (mijn onderlijning)[1bis]
 

(3) "Ik heb verschillende vrienden en uitstekende collega's aan Israëlische universiteiten, en velen leveren een aanzienlijk grotere bijdrage aan de ondermijning van de Israëlische bezetting van Palestina dan de ondertekenaars van deze petitie. Ik heb collega's en vrienden, gereputeerde academici aan Israëlische instituties, die Israël nationaal en internationaal een "etnische democratie'' noemen, die actief zijn in de Meretz-partij, die weken in de gevangenis doorbrengen omdat ze weigeren op te komen in de reserves zolang Palestina bezet is".

Beste collega Cas, laat me je oprecht feliciteren met je grote Israëlische, academische vriendenkring (ik zal deze keer niét de filoloog uithangen en de aandacht vestigen op de logische implicaties van "verschillende" en "velen", sc. onder die "verschillende": hoevéél zijn het er dan precies die zich actief verzetten?)[2]. Ik kan je echter verzekeren dat ik een vrij nauwkeurig beeld heb van het ààntal Israëlische, dissidente academici en onderzoekers die de moed hebben om publiekelijk in te gaan tegen het bezettings- en apartheidsbeleid van hun regering én... hun eigen universitaire overheden. Oók van wàt ze doen, wàt ze zeggen en wàt ze publiceren daaromtrent. Hoe? Wel, dat is heel eenvoudig: het Israëlisch academisch "establishment" (verval ik nu in "collectivisme"?) heeft, naar het Amerikaanse model, zijn eigen "Campus Watch" opgezet, onder de vorm van de website "Israel-Academia-Monitor.com" ( http://www.israel-academia-monitor.com  ). Ik kan je wel zeggen: bijzonder leerrijk! Je vindt er niet enkel een "List of Academics Extremist" (sic), maar op een systematische wijze worden voor de vier grote "campussen": Ben Gurion, Haifa, Hebrew en Tel Aviv, de activiteiten, publicaties, enz. gerapporteerd van "Israël's eigen academische extremisten" (ik vertaal). Ik citeer:

"... provides a well-documented record of the most outrageous statements and seditious activities of Israel's own academic extremists... Four Israeli universities are today the centers of anti-Israel tenured extremism (nearly all of the extremists by the way are leftist Jews; few Arabs are as venomously outspoken as they), although each of the other schools also has a few such people. Many academic extremists have been part of the international campaign to boycott Israel. Most have been involved in attempts to organize mutiny and insurrection among Israeli soldiers and to promote refusal to serve in the army until Israel adopts the policies endorsed by its Arab communist parties".

Ik durf aan te nemen, collega Cas,  dat de "velen" onder je "verschillende vrienden en uitstekende collega's" in deze lijstjes opgenomen zijn (met inbegrip van lijsten van ondertekenaars van petities). Hoe dan ook, een beetje naar analogie met wat Augustinus schreef over de "vleespotten" van Egypte, die zijns inziens ook voor "gelovigen" nuttig waren (voor Augustinus ging het, zoals bekend, om de 'heidense', Griekse filosofie en wetenschap), kunnen en moeten ook wij, die inderdaad solidair zijn met deze, ook academische vredesactivisten in Israël (samen met de bekende vredesbewegingen, zoals Gush Shalom, Refuzniks, enz.), nuttig gebruik maken van de "schat" aan  informatie die deze website verstrekt (let wel: ik vermijd het woordje "zionistisch" te gebruiken i.v.m. de website!). Wanneer je wil geïnformeerd worden bv. over de recente activiteiten van Ilan Pappe ("weeral op reis in het buitenland, op kosten van zijn universiteit!"), kan je daar onmiddellijk terecht.
 

(4) Dat brengt me bij een ander punt, waarover je niét rept, in je stuk: het feit dat tal van Israëlische vredesactivisten (zoals Gush Shalom en Uri Avnery), en daaronder óók academici, de boycot in het algemeen, en de "academische" in het bijzonder ondersteunen. De bekendste (in Israël ongetwijfeld: meest "beruchte") voorbeelden zijn Tanya Reinhart en de al genoemde Ilan Pappe, maar zij zijn niet de enigen - hoewel, menselijk begrijpelijkerwijze, deze moedige dissidenten een minderheid vormen (binnen de minderheid die kritisch staat tegen de Bezetting).  Mocht je daaromtrent niét geïnformeerd zijn , kan je voor een aantal voorbeelden, citaten en links terecht op de al vermelde webpagina, "Dossier Academische Boycot Israëlische Universiteiten", URL: http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/palestina228.htm.

De discussie, die nu al enkele jaren bezig is, over de zinvolheid van een boycot - economisch en, in dit geval, academisch - is een ernstige en belangrijke discussie (jij maakt er, met excuus collega Cas, een zootje, of beter: een schandelijke parodie van: cf. je "waarom hebben mijn collega's na de Antwerpse moorden niet opgeroepen tot een boycot van Vlaamse academici, of tenminste de Antwerpse academici, omdat 'wij' toch ook verantwoordelijk zijn voor dit klimaat?"). De historische verwijzing die door de voorstanders ervan, waaronder dus Israëlische academici, regelmatig gemaakt wordt en die jij verzwijgt, is de Zuid-Afrikaanse Apartheid. De internationale boycot tegen dat voormalig apartheidsregime, op àlle vlakken (w.o. ook sport, enz.), is wel dégelijk een belangrijke factor geweest in de opheffing ervan.[3].  De tegenvoorbeelden die jij aanhaalt, zijn, nogmaals met excuus, niet helemaal eerlijk: zowel wat Cuba als wat Irak betreft, gaat/ging het om politiek-imperialistische dwangmaatregelen, uitgaande van de Amerikaanse supermacht en haar bondgenoten (en, tussen haakjes, in het geval van Irak is die boycot wel degelijk "succesvol" geweest: cf. het gemak waarmee Amerikanen en Britten - sorry, voor de veralgemening - over het Iraakse leger zijn "gewalst").

Hoe dan ook, mocht je écht geïnteresseerd zijn in die érnstige discussie, kan ik je bv. naar de bekende tekst verwijzen van Mona Baker en Lawrence Davidson, May 2003: "In Defence of the Boycott of Israeli Academic Institutions". Je vindt daar o.m. de verschillende sóórten van boycot besproken en geëvalueerd, die theoretisch in aanmerking komen (bv. institutioneel versus individueel). Je vindt de verwijzing naar die tekst, nogmaals in mijn "dossier", URL: http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/palestina228.htm .

"Vriendelijk en collegiaal" zijn zeker niet de termen die mij toepasselijk lijken, collega Cas, voor de wijze waarop jij gereageerd hebt, namelijk met een demagogisch schotschrift, in de "krant van Mia Doornaert"; anders gezegd, zoals ik hierboven heb geargumenteerd, met een tekst die niet direct een intellectuele of academische "hoogvlieger" kan genoemd worden, politicologen waardig. Nu ben ik de laatste om "collegialiteit" als een doorslaggevende norm te hanteren binnen de Vlaamse "academia", en het zal me bovendien "worst" wezen, méér dan ooit, wat er in een krant, in dit geval De Standaard - nog maar eens - over mij gepubliceerd wordt. Veel pijnlijker vind ik de wijze waarop je demagogisch stuk uiteindelijk de draak steekt met de dringende vraag van Palestijnse (én Israëlische) collega's, maar méér nog: van de Palestijnse bevolking in haar geheel, naar een actieve solidariteit van in het bijzonder de Europeanen, in hun wanhopige strijd tegen het geweld en het onrecht van de bezetter, met name door een boycot - in plaats van, zoals nu nog altijd, economische en politieke samenwerking met de bezetter[4].  En wat inderdaad onze moedige, Israëlische collega's betreft, die ginds stelselmatig gestigmatiseerd en belasterd worden ("communisten!"), vraag ik me af: wié steekt er hen hier "een dolk in de rug"?

Wat mijn reactie op je stuk betreft, zoals gezegd, het zal me "worst" wezen wat er in DS verschijnt - behalve natuurlijk dat ook tal van collega's aan wie ik m'n email had toegestuurd, deze tekst allicht zullen lezen, én ik de "Palestijnse zaak" - die ook die van de Israëlische dissidenten is - té belangrijk vind om ze over te leveren aan dit soort van academische manipulaties[5]. Ik stuur daarom géén "antwoord" aan de krant, een antwoord dat onvermijdelijk kort en dus verminkt zou moeten zijn (als ze het al zouden plaatsen). Ik vertrouw liever op mijn eigen informeel "netwerk", en derhalve plaats ik deze lange repliek op de cie-website en zal ik het URL ervan, met een kort woordje uitleg, versturen aan alle, alvast Nederlandstalige, tientallen collega's aan wie ik de vorige email had verzonden. Op die manier "respecteer" ik ook het feit dat je mijn naam niét expliciet vermeld hebt in je krantenstuk.

P.S. Wie met enige verwondering aankijkt tegen de animositeit waarmee zoals in het stuk van prof. Mudde gereageerd wordt op boycotvoorstellingen t.a.v. Israël, een animositeit die vaak ten koste gaat van de regels van de intellectuele welvoeglijkheid , kan met vrucht het commentaar lezen van twee journalisten, Tamara Traubmann and Benjamin Joffe-Walt, in The Guardian (June 20): "Israeli University Boycott: How a campaing backfired", URL: http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/palestina228b.htm

Met groet. 

Email rondgestuurd op Sinksenzondag, 2006:

Beste Vrienden en Collega's,

Op deze pinksterzondag moge ik nogmaals uw dringende aandacht vragen voor de gevolgen van de Israëlische bezetting van Palestina.

De Israëlische bezetters maken het onze Palestijnse collega's academici, onderzoekers en studenten hoe langer hoe meer onmogelijk hun wetenschappelijke arbeid verder te zetten. Naast de  materiële en fysieke noodsituatie, daarom - mede gecreëerd door de beslissing van de EU, en dus ook van onze regering en in het bijzonder minister Karel De Gucht, om de financiële ondersteuning aan de Palestijnse autoriteit stop te zetten, als straf voor de uitslag van de voorbije democratische verkiezingen -, wordt door de bezetter ook het wetenschappelijke en geestesleven van de Palestijnse bevolking bewust en moedwillig gewurgd, in strijd met het internationale recht. Een recente beschrijving en aanklacht hieromtrent, "The Boycott of Palestinian Education", uitgaande van The Right to Education Campaign van Birzeit Univ.,  kan je lezen op het volgende URL: klik.

De bede om actieve solidariteit, uitgaande van onze Palestijnse collega's en gericht aan de Westerse "academia", valt alleszins elders niet in dovemansoren. Na o.m. Canada, hebben nu ook de Britse academici, verenigd in NATFHE, de boycot goedgestemd van de Israëlische universitaire en academische instituties, die, met uitzondering van individuele vredesactivisten, een belangrijke rol spelen in het creëren, onderhouden en legitimeren van bezetting, inpalming en/of kolonisering van Palestijns grondgebied. Over deze beslissing van NATFHE kan je meer lezen in de tekst, "NATFHE Leads the Way in Moral Responsibility: British Academics Vote for Boycotting Israeli Apartheid", op URL: klik [alsook, voor de betreffende motie zelf, mijn dossier op deze site: klik].

Op diezelfde bladzijde kan je ook het commentaar lezen van onze Britse collega, Mona Baker (Professor of Translation Studies at Manchester University), "Academics must take a leading role ...".

Tenslotte, en in afwachting dat er ook in ons land gelijkaardige beslissingen kunnen worden genomen, kan je een online petitie ondertekenen, geplaatst door de internationale, academische organisatie, "Academics for Justice", waarmee je de "Call for Boycott" ondersteunt. URL:  http://www.academicsforjustice.org/petition/

Met dank voor je aandacht,

NOTEN:

[1] Mààr..., als het je ernst is met je bereidheid tot humanitaire hulp, die helààs nodig is, méér dan ooit wegens de boycot vanwege VS en EU, meer in het bijzonder wat onderwijs betreft: ik kan je het "peter/meterschap" project aanbevelen van CODIP! Door maandelijks slechts 15 euro te storten, word je peter/meter van een Palestijnse studente... Ik citeer even uit de folder:

"Wanneer de economische en sociale situatie achteruit gaat en als gevolg hiervan een gezin financiële problemen krijgt, dan zijn het vaak de dochters die daar het slachtoffer van worden. Alle hoop wordt gericht op een van de zoons om een diploma te behalen. En hoewel de meisjes vaak even bekwaam en gemotiveerd zijn, worden zij, als het moeilijk wordt, thuis gehouden. Vaak zelfs omdat eenvoudigweg het dagelijkse vervoer van en naar de universiteit niet meer kan worden betaald.
Een degelijk diploma is niet enkel van levensbelang in de industrielanden maar evenzeer in een land zoals Palestina waar de economie zich niet normaal kan ontwikkelen ten gevolge van blokkades en hoge taksen die worden opgelegd door Israël.
Door de bezetting en daarop volgende opstanden zijn er in de Palestijnse gemeenschap ook veel alleenstaande vrouwen, weduwen of vrouwen waarvan de echtegenoot in de gevangenis zit. Zij kunnen met moeite het hoofd boven water houden."

Mocht je interesse niét louter "academisch" zijn, kan ik je doorverwijzen naar de mensen van CODIP (Landen), die hier samenwerken met de PWWSD, de "Palestinian Working Women Society for Development" ( http://www.pwwsd.org ). Alle info kan je onmiddellijk vinden op de VOEM-site, URL: klik hier. Doén!, zou ik zeggen.

[1bis] PS The British unions, NATFHE and AUT, merged on 1st June 2006, so that the new union UCU has no policy yet
and all existing NATFHE and AUT policy on any subject is merely "advisory" until UCU has had its first national conference in a year's time.

[2] Het weerhoudt je er weliswaar niet van om aan het einde van je stuk verder te veralgemenen: "Kritiek op de Israëlische bezetting van Palestina is meer dan gerechtvaardigd, zoals ook de meeste Israëlische academici zullen beamen". Ik zou er toch eens het lijstje op nakijken, op Israel-Academia-Monitor.com!

[3] Tussen haakjes, dat ook in Zuid-Afrika vandaag de "link" erkend wordt, blijkt uit een recente motie van het Congress of South African Trade Unions, die 1,5 miljoen arbeiders vertegenwoordigt. In de motie wordt de Canadese Union of Public Employees (CUPE) gefeliciteerd met de boycotbeslissing én sluit het COSATU zich erbij aan, onder uitdrukkelijke verwijzing naar de overeenkomsten tussen het eertijds Zuid-Afrikaanse en het huidige Israëlische Apartheidsregime (alsook naar de toenmalige steun van Israël aan het Zuid-Afrikaanse). Voor de volledige tekst van de brief aan de voorzitter van CUPE, klik hier.

[4] Ik citeer uit de oproep, uitgaande van de Palestijnse civil society, "Joint Advocacy Initiative", 9 Juli 2005, en ondertekend door enkele honderden Palestijnse organisaties en ngo's (zie op URL: http://electronicintifada.net/v2/article3981.shtml , met de lange lijst van ondertekenaars):

"In view of the fact that people of conscience in the international community have historically shouldered the moral responsibility to fight injustice, as exemplified in the struggle to abolish apartheid in South Africa through diverse forms of boycott, divestment and sanctions;
Inspired by the struggle of South Africans against apartheid and in the spirit of international solidarity, moral consistency and resistance to injustice and oppression,
We, representatives of Palestinian civil society, call upon international civil society organizations and people of conscience all over the world to impose broad boycotts and implement divestment initiatives against Israel similar to those applied to South Africa in the apartheid era. We appeal to you to pressure your respective states to impose embargoes and sanctions against Israel. We also invite conscientious Israelis to support this Call, for the sake of justice and genuine peace."

[5] Om nog maar eens een voorbeeld te citeren:"Wie ziet het nut in van een boycot van Britse universiteiten vanwege de Britse bezetting van Irak? En op dat vlak heeft men nog een sterker argument, daar een meerderheid van de Britten deze doelbewuste invasie steunde, terwijl de bezetting van Palestina een reactie was op een directe aanval en de Israëlische bevolking bijna altijd in meerderheid de (permanente) bezetting heeft afgewezen".