PALESTINA  DOSSIER

DOSSIER INDEX • CIE-INDEX


Manifeste pour un juste règlement du conflit israélo-palestinien:

Des Juifs de Belgique s'impliquent et s'expliquent.

Manifest voor een rechtvaardige regeling van het conflict tussen Israël en Palestina:
Belgische Joden willen klaarheid en betrokkenheid.

Nederlandse versie


Citoyens de ce pays, nous avons décidé de nous exprimer en tant que Juifs sur les événements qui embrasent le Proche-Orient. En cette qualité, nous nous sentons le devoir de condamner la politique menée par les gouvernements israéliens à l'encontre du peuple palestinien au mépris, tant des résolutions des Nations Unies, que des droits élémentaires de l'Homme et du droit des peuples à disposer librement d'eux-mêmes. En exprimant notre opposition à cette politique nous contestons la prétention des dirigeants israéliens à la mener au nom du peuple juif.

Nous voulons aussi témoigner de la diversité des opinions des Juifs de Belgique à l’égard d’Israël, contrairement à l’idée que certains représentants de la communauté juive cherchent à accréditer. Nous refusons précisément de nous laisser enfermer dans une logique de repli identitaire qui vise à détourner les consciences et les actes du soutien à une cause juste: celle d’une paix fondée sur la reconnaissance d’un Etat palestinien souverain et viable aux côtés de l’Etat d’Israël avec Jérusalem, capitale des deux pays.

Nous estimons que le combat du peuple palestinien pour son indépendance nationale est légitime. L'occupation qu'il endure depuis plus de trente ans, en violation des principes du Droit international, ainsi que l'exil forcé dans lequel sont maintenus les réfugiés palestiniens n'ont que trop duré. Toute occupation génère tôt ou tard une résistance de la part de celui qui la subit. Le climat de violence dans lequel Israéliens et Palestiniens s’enferment aujourd’hui est le fruit de cette longue occupation : les racines de leur affrontement sont essentiellement politiques et non réductibles à un conflit religieux.

Proclamer son soutien à la cause d’une paix dont presque tous se revendiquent ne suffit pas.
Encore faut-il en définir les conditions nécessaires.

*  Il convient avant tout de mettre en application les décisions du Conseil de sécurité des Nations Unies, et en particulier la résolution 242 qui exige le retrait d’Israël des territoires occupés en 1967. Nous considérons, en effet qu’un Etat palestinien ne serait pas viable si Israël maintenait sous sa souveraineté ses implantations, illégales au regard du Droit international, en
Cisjordanie, à Gaza et à Jérusalem-Est. L'annexion par Israël de la plupart des terres où ces colonies sont situées ne pourrait avoir pour conséquence que le morcellement du futur Etat palestinien : la circulation d’une ville palestinienne à l’autre et vers l’étranger dépendrait du seul bon vouloir des autorités israéliennes. Comment un Etat souverain pourrait-il accepter une telle solution?  C’est pourtant bien cela qui a été proposé aux Palestiniens à Camp David en juillet 2000.

*  Il importe aussi que la viabilité du futur Etat palestinien soit garantie par des mesures qui favoriseront son développement économique et la maîtrise, partagée sur un pied d’égalité avec les pays voisins, des ressources en eau.

*  Le sort actuel des réfugiés est un autre obstacle majeur à l'établissement d'une paix véritable entre les deux peuples. Le mouvement sioniste, après deux mille ans, a institué, pour les Juifs, le droit au retour. Après cinquante ans, les Palestiniens ne sont-ils pas au moins aussi fondés à exiger le droit au retour des réfugiés sur les terres dont ils ont été chassés ou, pour ceux qui seraient amenés à y renoncer, le droit à l'indemnisation pour les biens dont ils ont été spoliés? La reconnaissance par Israël de ce principe rendrait enfin au peuple palestinien la justice qu'il réclame et ouvrirait la porte à une véritable réconciliation.

Les accords d'Oslo auraient pu conduire par étapes à un règlement du conflit si une dynamique de paix l'avait emporté sur la politique du fait accompli menée depuis lors par Israël.

Cette occasion a malheureusement été manquée.

Compte tenu du rapport de force par trop inégal entre les deux parties et de la mansuétude dont Israël bénéficie de la part des Etats-Unis, les négociations bilatérales entre Israéliens et Palestiniens ont bien peu de chance d'aboutir sans des pressions exercées par la Communauté Internationale et tout particulièrement par l’Union Européenne. La persistance de la situation actuelle constitue une grave menace pour la paix et la stabilité dans tout le Proche-Orient. Nous demandons dès lors à nos gouvernants belges et européens de faire prévaloir le Droit international et d’agir avec détermination pour qu’Israël s’y conforme. Nous tenons également à répercuter l’appel dans ce sens des organisations qui, dans des conditions extrêmement difficiles, militent au sein du Bloc de la Paix israélien. 

Nous partageons les convictions des nombreux Israéliens qui aspirent à la paix avec leurs voisins palestiniens et admettent aujourd’hui leur droit à un Etat souverain et viable. Ils savent que c’est leur meilleure garantie de vivre en sécurité dans leur propre pays en y préservant les valeurs démocratiques. Pour notre part, nous resterons mobilisés jusqu'à ce qu'un règlement juste et équilibré mette fin à un conflit qui n'a apporté que souffrances et désolation.

 Bruxelles, le 25 décembre 2000.

(liste des signataires)

INFO:   http://www.israel-palestine.be

Als burgers van dit land, hebben wij besloten om uiting te geven aan wat ons als Joden bekommert in verband met de gebeurtenissen die het Nabije Oosten in vuur en vlam zetten. Als Joden vinden wij het onze plicht een veroordeling uit te spreken over de politiek die de opeenvolgende Israëlische regeringen, in weerwil van de elementairste mensenrechten en het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren, ten aanzien van het Palestijnse volk gevoerd hebben. Met onze afkeuring verzetten wij ons tegen de pretentie van de Israëlische leiders om in naam van het Joodse volk aan politiek te doen.

Wij willen ook getuigen van de verscheidenheid van opinies ten aanzien van Israël, die onder de Joden van België leeft, hoewel sommige vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap dat anders proberen voor te stellen. Wij weigeren precies ons te laten opsluiten in een identiteitsdenken dat erop gericht is alle daadwerkelijke en morele steun te weigeren voor een rechtvaardige zaak, namelijk een vrede gebaseerd op de erkenning van een soevereine en leefbare Palestijnse staat naast de staat Israël, met Jeruzalem als hoofdstad van beide landen.

Wij zijn van oordeel dat de onafhankelijkheidsstrijd van het Palestijnse volk gewettigd is. De bezetting waar dit volk sinds meer dan dertig jaar onder zucht - en dit tegen elk principe van het internationaal recht in - evenals de gedwongen verbanning van de Palestijnse vluchtelingen hebben al veel te lang geduurd. Elke bezetting veroorzaakt vroeg of laat het verzet van degenen die er het slachtoffer van zijn. Het klimaat van geweld waarin Israëliërs en Palestijnen zich vandaag opsluiten is de vrucht van die langdurige bezetting. De wortels van hun conflict zijn in hoofdzaak van politieke aard. Ze kunnen niet herleid worden tot een religieus conflict.

Maar het volstaat niet dat we zomaar onze steun toezeggen aan een vreedzame regeling. Iedereen doet dat. Belangrijk is dat we de noodzakelijke voorwaarden van zo een vrede afbakenen.

  • Vooreerst moeten de beslissingen van de UNO-Veiligheidsraad worden uitgevoerd, meer bepaald resolutie 242 die de terugtrekking van Israël uit de bezette gebieden van 1967 eist. Inderdaad, wij oordelen dat een Palestijnse staat niet leefbaar is als Israël vasthoudt aan zijn bevolkingsinplantingen in Cisjordanië, Gaza en Oost-Jeruzalem, die overigens volgens het internationaal recht onwettelijk zijn. Als Israël het grootste deel van de gronden waar zijn kolonies zijn gevestigd, annexeert kan dat alleen een verbrokkeling van de toekomstige Palestijnse staat als gevolgd hebben. Immers, het verkeer met het buitenland en tussen de Palestijnse steden zou dan uitsluitend afhangen van de goede wil van de Israëlische autoriteiten. Welke soevereine staat kan een dergelijke oplossing aanvaarden? Nochtans is het dat wat men de Palestijnen in Camp David in juli 2000 heeft voorgesteld. 
  • Het is ook van belang dat de leefbaarheid van de toekomstige Palestijnse staat gewaarborgd wordt door maatregelen die zijn economische ontwikkeling bevorderen en die hem in dezelfde mate als de buurstaten toegang verschaffen tot de waterreserves.
  • Het huidige lot van de vluchtelingen is nog een belangrijke hinderpaal voor een echte vrede tussen beide volkeren. Het zionisme heeft de Joden na tweeduizend jaar een recht op terugkeer toegekend. Zijn de Palestijnen dan na vijftig jaar ook niet gerechtigd te eisen dat ze mogen terugkeren naar de gronden waar ze van weg zijn gejaagd ? Of, in geval zij ertoe gebracht worden niet terug te keren, mogen ze dan misschien aanspraak maken op een vergoeding voor de eigendommen die hen zijn ontnomen? De erkenning door Israël van dit principe zou het Palestijnse volk eindelijk in zijn rechten herstellen. Dat zou de deur openzetten naar een waarachtige verzoening. 
De akkoorden van Oslo hadden het conflict etappe gewijs kunnen oplossen als een vredesdynamiek het gehaald zou hebben op de politiek van het voldongen feit, die Israël sindsdien voert. Die kans heeft men jammer genoeg niet gegrepen.
We moeten rekening houden met de veel te ongelijke krachtsverhoudingen. Voorts kennen we de toegeeflijkheid waarop Israël vanwege de VSA kan rekenen. In die omstandigheden hebben de bilaterale onderhandelingen tussen Israëliërs en Palestijnen heel weinig kans tot slagen zonder de druk van de internationale gemeenschap, in het bijzonder van die van de Europese Gemeenschap. Het voortduren van de huidige situatie houdt een zware bedreiging in voor de vrede en de stabiliteit van het hele Nabije Oosten. Daarom vragen we aan de Belgische en Europese bewindvoerders het internationaal recht toe te passen en besluitvaardig op te treden opdat Israël er zich zou aan onderwerpen. Wij willen ook de tolk zijn van gelijkaardige oproepen die zijn uitgegaan van de organisaties die in uiterst moeilijke omstandigheden militeren in de schoot van het Israëlische Blok voor de Vrede. 
 

Wij delen de overtuiging van talrijke Israëliërs die uit zijn op vrede met hun  Palestijnse buren en hen het recht toekennen op een soevereine en leefbare staat. Zij weten dat dit de beste waarborg is om in hun eigen staat in veiligheid te leven en er de democratische waarden te vrijwaren.

Wat ons betreft, blijven wij gemobiliseerd tot een rechtvaardige en evenwichtige regeling een einde stelt aan een conflict dat tot nog toe alleen lijden en verslagenheid heeft gebracht.

Brussel, 25 december 2000




Ondertekenaars/Signataires (165 au/op 30 jan 2001)

 

Bettina Abramowicz, Manuel Abramowicz, Marco Abramowicz, Stella Abramowicz, Mateo Alaluf, Quentin Alaluf, Valérie Alaluf, Daniel Apelbaum, Jacques Aron, Cécile Baldwin, Emmanuelle Balzano, Georges Bauherz, Hugues Pierre Baum, Mylène Baum, Joëlle Baumerder, Jérome Beghin, Marianne Berenhaut, Daniel Berkenbaum, Ivan Berkenbaum, Sarah Blau, Micheline Blust, Ariane Bratzlavsky, Inge Brinkman, Jacques Bude, Anita Chaberman, Rosy Chauvier, Eric David, Koen Dille, André Dimidschstein, Elise Draise, Nathalie Dunkelman, Bernard Fenerberg, Patricia Fenerberg, Fanny Filosof, Maurice Fogel, Danielle Frank, Norbert Frankfort, Thérèse Frankfort, Laurette Frydman, Mady Frydman, Patricia Geller, Geneviève Gendebien, Pierre Gillis, Victor Ginzburgh, André Goldberg, Charles Goldenberg, Rosa Goldman, Charly Goldmann, Jeannette Goldsztein, José Gotovitch, Louise Gotovitch, Anne Grauwels, Simon Gromowski, Catherine Gross, Elie Gross, Laurent Gross, Léa Grunbaum, Julos Gruszow, Paul Gruszow, Marcel Gudanski, Marco Gudanski, Michel Gudanski, Alfred Gutmann, Boris Gvirtman, Sylvie Harold, Christiane Havet, Anne Herscovici, Charles Herscovici, Paula Hirsch, Marc Hordies, Berthy Hudes, Agnès Hurwitz, Henri Hurwitz, Manuelle Hurwitz, Léon Ingber, Christian Israël, Lolita Iven-Abramowicz, Jean-Pierre Jacquemain, Virginie Jortay, Dolf Kacenelenbogen, Willy Kalb, Catherine Kestelyn, Simone Klajman, Stéphane Kohn, Rachel Kramerman, Anna Klipper, Estelle Krzeslo, David Lachman, Alain Lapiower, Hélène Lapiower, Sarah Lefèvre, Cécile Lenkowitz, Florence Levis, Rosine Lewin, Dominique Liebermann, Henri Liebermann, Sophie Liebermann, Adeline Liebman, Sophie Liebman, Claire Liebmann, Daniel Liebmann, Jean-Claude Liebmann, Léon Liebmann, Lili Liensens, Christophe Lisart, Anne Lucas, Arié Mandelbaum, Ariéh Mandelbaum, Marcelle Mandelbaum, France Marage, Vital Marage, Chantal Marissal, Noé Martens, Thérèse Massart, Nicole Mayer, Robert Minc, Yves Minc, Viviane Mora, Irène Moskovic, Annette Nicolle, Josée Noël, Emmanuel Nudel, Michel Nudel, Jean-Marc Picard, Alain Potaznik, Léon Potaznik, Léon Prays, Gérard Preszow, Fabienne Raindorf, Jean-Michel Raindorf, Nadia Raindorf, Norma Raindorf, Jacques Rajchman, Jacques Ravedovitz, David Roger, Pierre Roger, Claire Roger-Wolf, Sabine Rozen, Dominique Rozenberg, Edith Rubinstein, Anne Sapir, Marc Sapir, Jacques Simon, Michel Staszewski, Marcel Stelzer, Marka Syfer, Georges Sylin, Henriette Sztajer, Anne Thyrion, Daniel Tursch, Esther Vamos, Muriel Vamos, Eric Van Praag, Laurent Vogel, Ludmila Vondracek, Bella Wajnberg, Henri Wajnberg, Admon Wajnblum, Henri Wajnblum, Axel Wang, Nadine Wang, Richard Wang, Thierry Wenes, Gilbert Wolf, Larissa Wozek

Pour une liste plus actualisée/Voor een geactualiseerde lijst:  http://www.israel-palestine.be

INFO:  http://www.israel-palestine.be
DOSSIER INDEX • CIE-INDEX

Web MasterUPDATE:  January 20, 2008